De Jordaan wendt zich achterwaarts!

Overdenking Psalm 114

Psalm 114

v. J. Neven en bewerkt door P.L. de Groes

Een kleine Psalm, maar groots van inhoud. Een psalm die deel uitmaakt van de z.g. Hallel-psalmen {Ps.113-118}, die gereciteerd of gezongen worden tijden de Pascha-viering. We denken dan aan de eerste Pascha bij de uittocht uit Egypte. En weet u, wat zo geweldig is bij de Pascha-viering in het joodse gezin?  Dat het kind centraal staat. De seideravond is een hoogtepunt in de opvoeding van het Joodse kind. Dit belangrijke feest van Israël wil een sfeer scheppen in het Joodse gezin die de kinderen zal bijblijven als een bijzondere gebeurtenis. Want een kind kan het leren: Je één maken met een gebeuren dat geschied is, n.l. de uittocht uit Egypte. Het feest van Pascha is een antwoordspel tussen vader en kind. : Waarin is deze avond anders dan andere avonden?”(Ex.12:26) En dan gaat de vader vertellen: de z.g. hagada-vertelling. (ha-gada = dé vertelling van het Pesachfeest)
Elke generatie moet zich beschouwen alsof men zelf uit Egypte uittrok, want er is gezegd: “En op die dag zult gij uw zoon uitleggen: dit is ter wille van wat de Here voor mij gedaan heeft bij mijn uittocht uit Egypte.”(ex.13:8)
In Psalm 114 wordt het hele scheppingsgebeuren erbij betrokken. Ook de psalmdichter maakt zich één met dat grote gebeuren dat voltooit is. Van de uittocht uit Egypte (Rietzee) tot het binnengaan in het beloofde land (Jordaan). Een Christen is ook geestelijk overgestoken van het sterfelijke en tijdelijke naar het eeuwige Rijk van God. Het Kanaän in de Bijbel is daar slechts een beeld van.

De meeste vertalingen vertalen het als een stukje historie, in een verleden tijd. Martin Buber vertaalt het beter (vlg. Joop Neven). De eerste 4 verzen staan in de verleden tijd, want  de uittocht uit Egypte is gebeurd, logisch zeggen we dan, de uittocht is immers verleden tijd! Maar Hebreeuws gedacht betekent het veel meer: het gebeurde geschied.... en dan begint het pas, het gaat door het heden en toekomst. Daarom gaat de dichter in vers 5 ook over in de tegenwoordige tijd. Hij maakt zich één met wat toen gebeurde bij de uittocht uit Egypte, hij is er als het ware zelf bij betrokken. Ook het natuurgebeuren is er weer bij betrokken, zie vers 5 en 6 in het geschiedend gebeuren van God doet heel de schepping mee in blijde jubel. In de laatste verzen van Psalm 114 worden de machtsstructuren van deze wereld openlijk tentoongesteld. Tenslotte vers 8.... ”Die de rots veranderde in een waterplas, de keisteen in een waterbron.” Zelfs het stenen hart van Israël en de mensheid, zo hart als keisteen, wordt veranderd in een hart van vlees, in een bron van levend water. Voor de komende aioon, de grote uittocht uit de tijdelijke wereld de volkeren en Israël samen bijeen vergaderd uit alle volken onder de Naam aller Namen Jezus de Messias. Dat betekent ten volle: Leven uit de doden! Dan zal Christus opnieuw van de vrucht van de wijnstok drinken, het is de vervulling van het Pascha. Het binnengaan in het Koninkrijk van God. De wedergeboren Joden en niet Joden gaan als volk des heren met het grote eindwerk bezig: "De schepping bevrijden en verhogen tot eeuwige heerlijkheid.

Het cursief geschrevene is een aanpassing van ondergetekende. Blijkbaar ziet Dhr. Neven een toekomst voor het natuurlijke Israël dat te onderscheiden is van de gemeente van Jezus. Natuurlijk mag hij deze opvatting hebben want ook hij zal zeker een prachtige toekomstverwachting hebben voor de gemeente van Jezus.